Tak sobie pitolę palcami po stole

No i stało się. Jesień przyszła. Jeśli Baluś dyńkę hokkaido na własnej mojej cherlawej piersi uhodowaną pomylił z piłką, to musi być jesień! Baluś to pies mojej Siostry.

Czyż one nie są piękne? Każdy w swoim rodzaju?

Nie dziwota, że dał radę. Baluś jest terierem irlandzkim i zębiska ma większe, niż Frodo - nie żartuję. Ma też paszczę jak krokodyl. Kiedyś psów tej rasy używano do polowań na szczury. Na razie nie mieliśmy okazji przekonać się o jego zdolnościach myśliwskich. Nie licząc pewnego psa, który Balusiowi się nie spodobał. Ale spoko, pies żyje!

A to jest ekologiczna, nieelektroniczna niania Basinej wnuczki:

Cudo! I kolorystycznie dobrany!

Tak więc, o czym to ja... a, o jesieni. Jeśli miałaby być taka, jak na powyższych zdjęciach, to nie mam nic przeciwko wszystkim jesieniom świata. Jest słońce, ludzka wreszcie temperatura, żyć, nie umierać! Tylko ta susza... Chciałam dzisiaj cebulki na gumnie poutykać i dałam sobie spokój. Jest tak sucho, że łopaty nie można w ziemię wbić. Krokusy chciałam wetknąć w trawnik - nie da rady! Mus czekać na deszcz, którego ani śladu.
Ale, ale, co ja tu o gumnie, o jesieni i Balusiu. Mówiłam już, że dzień bez paczuszki to dzień stracony?
Wczoraj drżącymi rękami rozpakowywałam przesyłkę z A-ME-RY-KI! Tak! Z USA! A była to paczuszka od Ataner, która przysłała ją, bo tak! A w niej, proszszsz:

Jest to ceramiczna kura meksykańska ręcznie malowana i nie muszę dodawać, że jest śliczna! I można z niej pić. Ale to nie koniec kur:

Kurka do solenia, kogut do pieprzenia. A wszystko spowite w powiewny szal z delikatnej jak obłok bawełny:

To różowe, co wygląda jak plama, to jest metka z drugiej strony!

To wczoraj. Dzisiaj z trudem wyjęłam ze skrzynki pękatą kopertę z adnotacją "do nóg własnych", a w niej:

Ma ktoś (oprócz mnie) takie skarpetki? W niektórych kręgach zwane palketkami? W Czajniki, w Wałki i w ślady Frodo? I w owieczki (chyba)? To Rucianka kochana zadbała o komfort moich paluchów dużej nogi!

Dziefczynki kochane, bardzo, bardzo Wam dziękuję. Codziennie mam Gwiazdkę i urodziny razem wzięte. Kto tego nie doświadczył, nie wie, jakie to miłe, wzruszające, poruszające i kurna, fajne! Jak żyłam bez Was? Jak???

PS. Tempo Giusto ledwo dycha pod gruzowiskiem z remontu. Fachowiec okazał się niegodny naszej powieści, ale o tym opowie Tempo G. kiedy już się ogarnie. Tempo, 3maj się. Dasz radę.

Eureka!

Zakrzyknęłam zobaczywszy co kryje się pod linkiem, który przysłała mi Opakowana. Nie mam wnuków i się nie zanosi. Nie potrafię też dziergać, ani szyć. Próbowałam, ale jakoś mnie nie wessało. Potrafię robić na drutach prawo-lewo i tym też sposobem sobie i siostrze daaawno temu udziergałam odjazdowe poncho z resztek różnych włóczek i kolorów. Było zamaszyste, długie prawie do ziemi, ciepłe i fantastycznie kolorowe. I na one czasy ekstrawaganckie na tyle, że syn mojej siostry, który chodził wtedy do podstawówki, prosił, żeby nie przychodziła w "tym" po niego do szkoły, bo koledzy się nabijają.
Tak więc otworzyłam link od Opakowanej i oniemiałam na widok cudów i cudeniek! To świat, którego zupełnie nie znam, a podejrzewam, a nawet mam pewność, że to jest ułamek promila tego, co oferuje rynek w tej kwestii. I guziki! O obfitości ich kształtów i kolorów też nie miałam pojęcia! Ma za to Opakowana, i to jakie! Z wielką przyjemnością pokażę Wam jak kompletuje wyprawkę dla swoich wnuków, chłopaków-bliźniaków.
Gdyby któraś Kura zechciała podzielić się na łamach swoim kunsztem (Ewa! Gardenia!), czekam na zdjęcia.
Oddaję łamy Opakowanej: swetereczki - maja wiecej welny niz akrylu, to samo z gaciami. buciczki tez sa merynosy...kamizelunie sa merynos z bawelna, sweterunie z  bocznym zapieciem beda maerynos z bawena...tylko rozmyslam nad spiworkami, z czego. nie chce ugotowac dzieci ;)))
Tak powiedzialam pani w sklepie, jak mnie zawlokla do dzialu wloczek dzieciecych, a tam same nylony i akryle: moje dzieci mogly chodzic w akrylu, ALE moje wnuki - NIE!! i obie dostalysmy
glupawki.

Sweterunie maniunie

a to gatki. gatki sie robilo swietnie, wiec zrobilam sztuk 4 w
roznych rozmiarach, zeby chlopaki mieli na wyrost ;)
te farrfocle to efekt tweedowy wloczki  a dwa zdjecia, bo na
jasniejszym lepiej widac dropiatosc tweedowa a na ciemniejszym -
lepiej kolor wloczki

a to sa palketki do zestawu z gaciami

buciczki. juz chyba zrobilam z 10 par dla roznych dzieci. nasi
chopacy beda miec odwrotne buciki - jedna para jest turkusowo
kremowa, a druga para kremowo turkusowa i z innymi guziczkami.

detale kocykow. w calosci na zdjeciach slabo widac, ale kocyk z
czerwonymi jabluszkami ma piata kolumne w postaci jednego (czy
dwoch) zielonych jabluszek i odwrotnie :)

a te, to nie wiem czy dam dzieciom czy sobie zostawie!

Zdjęcie poniżej przedstawia wnusia KolKi pod kocykiem wydzierganym przez Gardenię:

Inne dokonania Gardenii - pokazuje tylko dziecięce ciuszki:

Komplet do chrztu

I kolejny geniusz - Ewa (nie w kokonie!):

Kokon dla Adasia

Paputki dla malutkiej dziewczynki

Sukienusia sarafanikowa (?) dla 4-letniej Agatki

Kocyk w miski dla Wojtusia

Czapusia też dla Wojtusia - komplet z kocykiem

sukieneczka mocno dziefczyńska dla 1,5 rocznej Olusi

Aplikacja na czapusię dla Olusi

AniM. przysłała zdjęcia ubranek zrobionych, lub uszytych przez jej 10-12-letnią córkę:

Osobiście nie mogę oderwać wzroku od specjalnej dziurki na misiowy ogon!

I mp, która skromnie zeznaje: Wielkich osiągnięć na polu dziergania dla maluchów nie mam, ale 3 rzeczy udało mi się zrobić i nimi niniejszym się chwalę - dwie sukienki i buciki :-)

PS. Blogger przewraca mi zdjęcia, a na walkę z nim szkoda mi czasu.
PS 2. To ja też się pochwalę. W zakładce "Galeria moich prac" są nowe obrazki.